فعلا در همین حد

...

مرگ یک مزرعه است

...

من سرگردانم...

سینه ام از عطش خاطره ها میسوزد.

کاش میشد تقویم میشکفت میرویید.

و هر از گاهی چند روزهای خوش آن دوران را با نگاهی که در آن شوق تمنا میکرد خط به خط میچیدیم.

من به آواز زن شالیکار.

به خدایی که تو را زیبا ساخت.

به سکوتی که به شب معنا داد.

به نوای نگران سازم.

من به رقاصی این ثانیه ها مینازم.

خاک سردم اما در دلم غوغاییست.

راه ها مسدود است.

آقا ایست.آقا ایست

...

این تمام حرفیست که میخواهم بگویم

هیس..

میخوام برم

نمیشه... 

الان دارم به یه آهنگ گوش میدم

که ازش خاطره دارم

اولین بار از پشت تلفن گوش دادم

برام جالب نبود

ولی چون واسه طرف مقابلم جالب بود

منم به دروغ گفتم جالبه

تا حالا به پل پشت سرت فکر کردی؟

...

امروز تولدمه

و

یکسال به مرگ نزدیگتر شدم.

تولدم مبارک

کفشهای کهنه ام را میپوشم

با اینکه شسته شده اند

هنوز بو میدهند

توی کوچه خاکی

پایی پر از عرق

انگار پا توی گل گذاشتم

میخارد

جورابم کو

رسیدم

آقا کفش نو دارید؟

...

من و یک عشق مجازی

مبهم

و پر از سکوت و فریادی از دل

همه خاموشند

پی در پی

همه تاریکند ...

من مانده ام مبهوت

که در این سرای بی سامانی

آیا

میشود گفت

منم اینجایم

در پی ربی که جام خیام را

مقدس میکرد

و فر هادی که

میدانست

عشق است که میکند کوه را

و اوست که میمانددر دلها

عشق تنها یک واژه است

واژه ای برای تکرارها

دلم گرفته

نه

حالم گرفته

هیچ دلیلی هم ندارم که بگم چرا اینجوری شدم.

الان تازه فهمیدم تنهایی رو میشه از این زاویه هم دید.

خدا جون منو هم بغل کن

من که تقصیری ندارم

نداشتم

نخواستم

نمیخوام

هستم؟

واقعاهستم؟

میشه کسی اینو بخونه که منو میخوند؟

خدا کنه نخونه

دلم  یه ...........................میخواد

خدا جون بغلم کن...

سخته که بگن بخند ونتونی بخندی

بگن بمیر و نتونی بمیری

بگن یه چیزی بگو و نتونی حرف بزنی

حتی بگن برو گمشو و نتونی گمو گور بشی

وسخت تر از همه اینه که ...

بگن بنویس و نتونی بنویسی...

شما بگین...

.

یک زندگی وارونه

زندگی برای سفر

سفری از روی اجبار

حمامی متفاوت

         لباسی سفید و یکدست

                                        عطری گیاهی

سوار بر دستان مردم

           نمازی پیش تر از پیش نماز

                     خانه ای کوچک . تاریک . نمور

وحال یاد بازیهای کودکانه

             هفت سنگ . قایم باشک

و دیدم

زیر هفت سنگ قایم شدم

                         نکند کسی مرا پیدا نکند

وحال می فهمم

            تنهایی یعنی این

آه

    چرا امروز اینگونه است

یادم آمد

      من مرده ام...

...

از همه اونهایی که بهم حس خوب میدن ممنونم

یه جورایی دارم تنفسمو حس میکنم

حس لامسمم برگشته

زبری و لطافتو میفهمم

امروز بعد از مدتها با گوشه یه کاغذ نو بازی کردم

...